مکانيزم هاي تشويقي و تنبيهي در کاهش آسيب پذيري ساختمانهاي تهران

عبدالرضا سروقد مقدم

عضو هيأت علمي و مدير گروه آسيب پذيري و مقاوم سازي

 پژوهشگاه بين المللي زلزله شناسي و مهندسي زلزله

چکيده

با توجه به آسيب پذيري ساختمانها در شهر تهران و خطر پذيري زياد اين شهر، اين مقاله به بررسي بعضي مکانيزم هاي تشويقي و تنبيهي پيشنهاد شده براي کاهش اثرات ناشي از زلزله مي پردازد. در اين راستا نقش عوامل موثر در ساخت و ساز از قبيل کارفرما و مالک، شهرداري، نظام مهندسي، مهندس طراح و محاسب و ناظر، پيمانکار و خريدار و نهايتاً دولت مورد تجزيه و تحليل قرار گرفته است و راهکارهايي که توسط متخصصين مختلف براي بهبود تأثير هر کدام از اين عوامل پيشنهاد شده است در چارچوب امکانات موجود بررسي گرديده است. با دسته بندي اين راهکارها در دو دسته کوتاه مدت و بلند مدت، روشهاي عملي براي کاهش خطر آسيب هاي ناشي از زلزله در ساختمانهاي در دست ساخت نتيجه شده است. در کنار توجه به ساخت و سازهاي جديد، اين مقاله به مشکل ساختمانهاي موجود نيز پرداخته است. با شمردن نقايص طراحي، اجرايي و نگهداري اين ساختمانها، وضعيت تهران در اين رابطه و نقش عوامل دولتي و خصوصي در اين زمينه مطالعه شده است و بر وظيفه نهادهاي مختلف از جمله مراجع تحقيقاتي – دانشگاهي تأکيد گرديده است.

واژه هاي کليدي

آسيب پذيري لرزه اي، تهران، مکانيزم هاي تشويقي و تنبيهي، نظام مهندسي، شهرداري، بيمه، بانک.