تعيين ارزش وزني تعدادي از معيارهاي تصميم گيري جهت ارزيابي اثرات زيست محيطي طراحي و نصب موانع زيست محيطي ضد صدا در بزرگراههاي شهر تهران در چهارچوب مدل تحليل سلسله مراتبي(AHP)

دكتر پروين نصيري

دانشكده بهداشت دانشگاه علوم پزشكي تهران

چكيده

هدف از اين پژوهش تعيين ارزش وزني تعدادي از معيارهاي تصميم گيري جهت ارزيابي اثرات زيست محيطي صراحي و نصب موانع زيست محيطي ضد صدا در بزرگراههاي تهران در چهارچوب مدل تحليل سلسله مراتبي بوده است. در نخستين مرحله چهار معيار تصميم گيري عبارت از جنبه فيزيولوژيكي- رواني تر از صداي پيش بيني شده، جنبه هزينه هاي اجرايي طراحي و نصب موانع زيست محيطي ضد صدا، جنبه زيبا شناختي- رواني و جنبه درجه احتمال دسترسي به تراز صداي پيش بيني شده كاهش يافته توسط موانع زيست محيطي ضد صدا. در مرحله دوم به منظور آزمون رواني و صحت معيارهاي اتخاذ شده، 17 كارشناس خبره در زمينه ارزيابي اثرات زيست محيطي بر اساس طيف ليكرت مورد نظر سنجي قرار گرفتند. پس از كسب اجماع نظر كارشناسان خبره مبني بر مساعد بودن معيارهاي تصميم گيري اتخاذ شده، ارزشگذاري معيارهاي مورد نظر بر اساس مدل تحليل سلسله مراتبي توسط همان كارشناسان صورت پذيرفت. بر اساس نتايج حاصله از نظر سنجي، معيار احتمالي دسترسي به تراز صداي پيش بيني شده بيشترين وزن(395/0) را به خود اختصاص داده و مابقي معيارها به ترتيب معيار جنبه فيزيولوژيكي- رواني تراز صداي پيش بيني شده(357/0) ، هزينه هاي اجرائي طراحي و نصب موانع زيست محيطي ضد صدا(139/0) و جنبه زيبايي شناختي- رواني(109/0) در رده هاي بعدي قرار مي گيرند.